Pokora

Pokora lub pokora to być może niedoceniana cnota. Brzmi jak bardzo biblijna cecha. W istocie wielu wielkich przywódców religijnych zostało opisanych (i czczonych) jako pokornych.

Jednak tylko dlatego, że pokora jest staromodna, nie oznacza, że ​​nie jest już ważna.

Ta strona wyjaśnia więcej o znaczeniu pokory oraz o tym, jak jest ona ważną częścią rozwijania poczucia własnej wartości, poczucia własnej wartości i asertywności, bez agresji i złości.


Co to jest pokora?

Te definicje sprawiają, że pokora brzmi jak bardzo negatywna cecha. Ale pokora, praktykowana przez wielkich przywódców religijnych, nie była negatywna. Ich opinie o sobie były niskie tylko w tym sensie, że rozumieli, że nie są ważniejsi od innych . Zrozumieli też, że nie są mniej ważni od innych . Na przykład Jezus nie bał się walczyć o swoje prawo do wypowiadania się w imieniu innych, zwłaszcza tych, którzy byli biedni i walczący, i przemawiał do władzy w dokładnie taki sam sposób, w jaki mówił do wszystkich innych.

Innymi słowy, pokora nie jest „wycieraczką” i pozwala ludziom chodzić po tobie.

Zamiast tego jest to zrozumienie, że każdy człowiek jest równie wartościowy: uznanie, że nie jesteś wart więcej ani mniej niż ktokolwiek inny.

Dlaczego pokora ma znaczenie?

Jednym z powodów, dla których pokora wydaje się staromodny, jest to, że często czujemy, że musimy uważać na siebie, ponieważ nikt inny tego nie zrobi.

„To świat zjadający psy, wiesz!”

Ten punkt widzenia sugeruje, że musisz być agresywny, aby osiągnąć to, czego potrzebujesz w życiu, co wraz z dumą jest być może całkowitym przeciwieństwem pokory.

Nasze strony poświęcone Asertywności twierdzą jednak, że bardziej właściwe jest być asertywne: być w stanie stanąć w obronie siebie i innych, spokojnie przedstawiając swój punkt widzenia.

Asertywność jest zdecydowanie zgodna z pokorą: uznaje, że każdy ma równe prawo do bycia wysłuchanym i umożliwia każdemu wyrażenie swojej opinii. W istocie można argumentować, że nie tylko asertywność jest zgodna z pokorą, ale pokora jest absolutnie niezbędna do rozwoju asertywności.

Innymi słowy, bez uznania, że ​​nie jesteś mniej lub bardziej ważny od innych, niemożliwe jest uznanie, że każdy ma równe prawo do bycia wysłuchanym, a nawet do otwartego słuchania innych.

A co z dopasowaniem pokory i poczucia własnej wartości?

Poczucie własnej wartości to to, co myślisz o sobie. Nasza definicja mówi, że pokora to „niskie mniemanie o sobie”, co jest wyraźnie ściśle powiązane z poczuciem własnej wartości. Jednak pokora nie oznacza złej opinii o sobie, ale raczej akceptację siebie i wielu swoich dobrych cech, a także własnych ograniczeń , uznając, że inni również mają dobre cechy i są równie wartościowi.


Rozwijanie pokory

Dla wielu z nas pokora jest jedną z najtrudniejszych cech do rozwinięcia, ponieważ musi zacząć się od uznania, że nie zawsze masz rację i nie znasz wszystkich odpowiedzi .

Wymaga również akceptacji siebie, co dla wielu z nas jest wyzwaniem.

Stosunkowo łatwo jest być pokornym, gdy znajdujesz się na dole drzewa, jakbyś był nowy w pracy lub bardzo młodszy. Jednak im jesteś starszy, tym większe jest prawdopodobieństwo, że ludzie będą szukać u Ciebie odpowiedzi i tym bardziej przekonasz się, że możesz pomóc.

Jeśli nie jesteś ostrożny, możesz zająć wyższe stanowiska – akurat w momencie, w którym najbardziej potrzebujesz pokory – wierząc, że jesteś mniej lub bardziej nieomylny.

Aby kultywować pokorę, możesz spróbować jednej lub więcej z następujących czynności:

  • Poświęć czas na słuchanie innych

    Kluczową cechą pokory jest docenianie innych i umożliwienie im bycia wysłuchanymi. Spędzanie czasu na słuchaniu innych i wydobywaniu z nich ich uczuć i wartości, umożliwiając im wyrażenie siebie, jest bardzo skutecznym sposobem, aby zacząć to rozumieć.
    Ważne jest, aby pamiętać, że nie próbujesz rozwiązywać ich problemów ani na nie odpowiadać: po prostu słuchaj i odpowiadaj na nie jak z bliźnim.

    Więcej informacji na ten temat można znaleźć na naszych stronach poświęconych umiejętnościom słuchania .
  • Ćwicz uważność i skup się na teraźniejszości

    Kluczową częścią uważności jest akceptacja tego , co jest , a nie ocenianie tego i komentowanie. Ważnym elementem pokory jest zaakceptowanie siebie ze wszystkimi swoimi wadami, zamiast osądzania siebie za swoje wady. Nie oznacza to, że nie powinieneś dążyć do poprawy, ale pozytywnie, zamiast karcić siebie za swoje negatywne cechy.
    Więcej na ten temat, w tym kilka przydatnych praktyk, znajdziesz na naszej stronie poświęconej uważności .
  • Bądź wdzięczny za to co masz

    Innymi słowy, poświęć czas na „policzenie swoich błogosławieństw” i bądź za nie wdzięczny. Łatwo jest dać się wciągnąć w negatywną spiralę pragnienia więcej, czy to w sobie, czy na zewnątrz. Poświęcenie czasu na zatrzymanie się i zapamiętanie, za co trzeba być wdzięcznym, to dobry sposób na pielęgnowanie bardziej pokornego i pozytywnego nastroju.
  • Poproś o pomoc, kiedy jej potrzebujesz

    Jak wielu z nas ze smutkiem zauważy, istnieje forma dumy, która polega na tym, że potrafimy rozwiązywać własne problemy. Dlatego pokora polega na rozpoznaniu, kiedy potrzebujemy pomocy i umiejętności odpowiedniego o nią poproszenia. 

    Wiele możesz się nauczyć na szkoleniach.
  • Regularnie szukaj informacji zwrotnych od innych

    Jest to być może szczególnie ważne dla przywódców, ale wszyscy możemy zyskać, słuchając, co myślą o nas inni. Poświęć trochę czasu, aby poprosić innych o udzielenie informacji zwrotnej, w razie potrzeby anonimowo, i wyraźnie zaznacz, że jesteś mile widziany przez ich opinie. Otwarcie słuchaj opinii i bądź wdzięczny.
  • Przejrzyj swoje działania pod kątem języka dumy

    Duma i arogancja, które obejmują również samozadowolenie, snobizm i próżność, to nieprzyjemne słowa. Czasami trudno jest uniknąć uczucia dumy z siebie, próżności, a nawet snobizmu. Często jest to całkiem przyjemne uczucie, gdy na przykład zrobiliśmy coś dobrego i wszyscy nas chwalą. Jednak staramy się nie nazywać tych uczuć po imieniu, ponieważ same słowa niosą ze sobą negatywne konotacje.

    Aby pielęgnować pokorę, porównaj swoje uczucia ze słowami: zadaj sobie pytanie „czy to był snobizm? ’,’ czy byłem wtedy trochę próżny? ’i szczerze podchodź do odpowiedzi. Rozpoznanie i nazywanie tych uczuć takimi, jakie są, jest dobrym krokiem w kierunku pokory.

Ostatnia myśl

Pokora może wydawać się staroświecka, ale to nie znaczy, że odrobina pokory nie jest teraz tak ważna jak zawsze.

W erze, w której wielu opłakuje rosnący „egoizm” i skupienie się na świecie „ja”, być może powinniśmy wszyscy starać się wypracować bardziej pokorne podejście.

Liczba wyświetleń: 302

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *