Co to jest współczucie?

Współczucie to smutek z powodu czegoś, co mu się przydarzyło.

Często o tym rozmawiamy i współczujemy, gdy ktoś umarł lub stało się coś złego, mówiąc „ okaż mu moje współczucie ” lub „ Naprawdę mu współczuję ”.


Współczucie a empatia

Jaka jest różnica między współczuciem i empatią ? Słowa są często używane zamiennie, ale mają istotne różnice.

Jednak te definicje niekoniecznie pomagają ustalić różnicę. Pomocne może być przyjrzenie się pochodzeniu słów.

Współczucie pochodzi od greckiego syn , co oznacza z i patos lub cierpienie.

Współczucie jest od łacińskiego com , co oznacza, ze i Passus , aby cierpieć.

Innymi słowy, współczucie i współczucie mają dokładnie ten sam korzeń, ale w różnych językach.

Empatia również pochodzi z języka greckiego, od en znaczenie w i patos , znowu do cierpienia. W związku z tym empatia ma znacznie silniejsze poczucie doświadczenia.


Przyczyny współczucia

Aby ludzie poczuli współczucie dla kogoś innego, potrzeba kilku elementów:

  • Musisz zwracać uwagę na drugą osobę.

    Rozkojarzenie ogranicza naszą zdolność do odczuwania współczucia.
  • Druga osoba musi wydawać się w jakiś sposób potrzebująca.

    Nasze postrzeganie poziomu potrzeb określi poziom współczucia. Na przykład osoba, która otarła się o kolano, spotka się z mniejszym współczuciem niż osoba ze złamaną nogą. Jest też dużo bardziej prawdopodobne, że będziemy współczujący komuś, kto wydaje się nie zrobić nic, by „zapracować” na swoje nieszczęście.
    Dziecko, które przewraca się, biegając w kierunku rodzica, spotyka więcej współczucia niż to, które robiło coś, czego mu specjalnie zakazano iw rezultacie upadło.

Na poziom współczucia mogą również wpływać szczególne okoliczności.

Generalnie jest bardziej prawdopodobne, że okażemy większą sympatię komuś, kto jest bliżej niż ktoś na drugim końcu świata. To jest bliskość przestrzenna .

Jesteśmy też bardziej przychylni ludziom, którzy są bardziej do nas podobni. Nazywa się to bliskością społeczną .

Więcej możesz dowiedzieć się na szkoleniu o tematyce efektywnej komunikacji.

Co więcej, istnieje większe prawdopodobieństwo, że będziemy współczujący, jeśli osobiście doświadczyliśmy takiej samej sytuacji i okazało się to trudne. Jednak ciągłe narażanie się na tę samą lub podobną sytuację osłabi współczucie.

Na przykład, gdy po raz pierwszy widzimy zdjęcia lub słyszymy o trzęsieniu ziemi, możemy być zmotywowani do przekazania pieniędzy na ulgę w cierpieniu. Jeśli jednak kilka dni później nastąpi kolejne trzęsienie ziemi w innym miejscu, możemy odczuwać mniej współczucia, co jest czasami określane jako zmęczenie współczuciem .


Współczucie jest wrodzone, ale można się go również nauczyć

Zaobserwowano, że dzieci już w wieku 12 miesięcy okazują współczucie, na przykład dając rodzicom zabawkę bez zachęty lub płacząc, gdy inne dziecko płacze. To są bardzo podstawowe życzliwe odpowiedzi. Niektóre dzieci są z natury bardziej towarzyskie i życzliwe.

Jednak gdy dzieci uczą się i rozwijają, ich zdolność do odczuwania współczucia rozwija się również, gdy uczą się od swoich rodziców i innych osób wokół nich. Biorąc pod uwagę, że nastolatki są często opisywane jako przejawiające egoistyczne zachowania, wydaje się prawdopodobne, że zdolność do współczucia rozwija się przez całe dzieciństwo i okres dojrzewania, a prawdopodobnie także w wieku dorosłym.

Oznacza to, że można rozwinąć zdolność odczuwania i wyrażania współczucia nawet jako osoba dorosła.

Liczba wyświetleń: 47

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *